Antivirus & Herstellen (Recovery)
SMART*COMBO, is de laatste ontwikkeling op het gebied van beveiliging voor Computers. De enige manier om 100% continuiteit te verkrijgen is een combinatie van Antivirus mét Recovery. Niet één Antivirus programma kan in de toekomst kijken. Dagelijks worden duizenden nieuwe virussen ontwikkeld en zijn nog niet bekend.
Uw PC is ineens erg traag? of hij start niet meer op?.... Het herstel programma verwijdert snel onbekende besmette files, of programma's. Met één druk op de knop is uw PC is weer hersteld naar een eerdere datum. De besmette programma's zijn verwijderd. U behoud daarbij al uw gegevens!
Herstellen
Op de meeste PC's / laptops zit een "fabrieksHerstel" waarmee u terug kunt naar de fabrieks-instellingen. Wanneer u dit moet gebruiken, heeft u een probleem want u zult al uw data verliezen. Onderzoek wijst uit dat dit geheel onverwacht en gemiddeld een tot twee maal per jaar kan voorkomen. Windows Vista en XP hebben standaard een herstelsysteem ingebouwd, waarmee u terug kunt naar een bepaald herstel punt. (terug in de tijd) Het probleem met Window’s is, dat;
1) indien Vista of XP, niet meer opstart, kunt u niet meer bij "herstel" komen, en maakt u kans dat u al uw data verliest, doordat u alsnog terug moet naar fabrieksinstellingen.
2) Het Windows herstelprogramma als eerste door "Malware" onklaar wordt gemaakt, omdat anders de informatie van de aanvaller weer kan worden gewist. Met het Farstone Herstel programma op de Bios-chip, is uw informatie op uw PC dus 100% safe.

Anti Virus
Het doorlaten van virussen en trojan’s etc. varieert van 5% tot soms wel 35% afhankelijk van welk programma u gebruikt. Om dit voorgoed te voorkomen is de Sisnet Combo dé oplossing. Een virus of spyware kan meekomen met een programma van uzelf of van uw kinderen, van een niet kwaadwillende kennis, een mobieltje of uw PDA. De enige veilige oplossing vindt u hier met "SISNET Combo".
Met een druk op de knop uw PC herstellen! De verkeerde informatie of programma(s) en of Virus, wordt verwijderd terwijl u al uw gegevens behoudt. Dit alles duurt slechts 2 tot 10 minuten afhankelijk van de grote van uw Harddisk.
Speel nu op zeker. En voor de prijs hoeft u het niet te laten.
Terug naar Homepage
SISNET.NL
I-LEARNING; WETENSWAARDIGHEDEN ROND ICT EN INTERNET
E-mail & Internet.
Het wat het hoe en het waarom (algemeen)
Het versturen van elektronische (e-mail) post is een van de populairste activiteiten op internet. Begin 2005 bleek dat twee derde van de Nederlandse bezitters van een pc gebruikmaakt van 'electronic mail' ofwel e-mail. Mailen is ook voor beginnende gebruikers eenvoudig en aantrekkelijk. Dat heeft ongetwijfeld te maken met de grote snelheid en de betrouwbaarheid van het e-mailsysteem. Wel heeft deze vorm van geschreven communicatie voor veel gebruikers nog geheimen op het gebied van omgangsvormen.
Werking
Mailen is zo simpel als telefoneren. Wie het e-mailadres van een ander kent en weet hoe het mailprogramma werkt, kan mailen. De meeste gebruikers halen hun post op bij hun provider, die daarvoor aparte computers (mailservers) heeft ingericht. Iedere gebruiker heeft op zo'n computer zijn eigen unieke e-mailadres. Dat ziet er meestal ongeveer uit als: J.Gebruiker@domeinnaam.nl. Het gedeelte voor het apenstaartje (at sign, spreek uit: [et-sain] ) is de gebruikersnaam (username), het gedeelte daarna kan de domeinnaam zijn (naam van bedrijf, organisatie, provider), maar ook de naam van de mailcomputer. Om precies te zijn: gebruikersnaam@netwerkadres.domeinnaam.
Het verzenden en ontvangen van e-mail is niet aan een specifieke pc of werkplek gebonden. Door in te bellen bij een provider kun je bij je mailbox, maar het is ook mogelijk om de mailserver direct via internet te benaderen. Wie thuis bijvoorbeeld een abonnement bij provider Xs4all heeft, en op het werk bij uunet, kan op kantoor via internet zijn privé-mail lezen. Daarvoor is het wel nodig dat je de naam van de mailserver bij die provider kent en de daarbij horende naam en het wachtwoord.
Andersom, het thuis lezen van de zakelijke post, kan lastiger zijn omdat steeds meer organisaties en bedrijven hun interne netwerk met een zogeheten 'firewall' afschermen tegen bezoek van virussen, spam en malware, buiten. Een van de kenmerken van internet was ooit de openheid. Computerkrakers (hackers) maar vooral verzenders van grote hoeveelheden commerciële en ongevraagde mail (spammail) hebben dat grondig verziekt. Het is vrijwel onmogelijk in te bellen via de ene provider (of via het bedrijfsnetwerk) om dan via de mailserver van een andere provider je mail te versturen. Het mailprogramma meldt dan dat 'relaying' van e-mail niet is toegestaan.
Wie op reis is en zijn post bij een provider wil raadplegen kan gebruikmaken van de diensten van Twigger. Via het web, dus zonder mailprogramma, kan de mailbox worden geopend en kunnen berichten worden gelezen en beantwoord. Geavanceerdere diensten worden aangeboden door Message4u en Xoip waarbij onder meer e-mailberichten via de telefoon voorgelezen kunnen worden.
Twigger:http://www.twigger.nu Message4u: http: //www.message4u.nl
Xoip: http: //www.xoip.nu
Attachments
Naast het versturen van gewone tekst is het ook mogelijk bestanden met een andere samenstellingen codering te versturen via e-mail. Plaatjes, opgemaakte pagina's uit een tekstverwerker als Word of WordPerfect, geluidsbestanden of zelfs complete computerprogramma's kunnen via e-mail worden gewisseld. De bestanden worden verstuurd in de vorm van een bijlage (attachment) bij een gewoon e-mailbericht. Hiervoor is de standaard MIME (Multipurpose Interner Mail Extensions) geïntroduceerd. De meeste moderne mailprogram ma’s kennen
deze uitbreiding van e-mail. Sommige programma's laten bijvoorbeeld plaatjes in GIF of JPG in de boodschap zien (inline), andere pakketten bieden de mogelijkheid aangehechte bestanden te openen in aparte programma's. Wanneer het mailprogramma zijn werk goed heeft gedaan, kan de ontvanger een Word-document openen door het klikken op een icoontje of een link in het e~mailbericht. Wanneer dat niet is gelukt, staat er een hoop `chinees' onder in de mailboodschap. Vraag of de afzender het nog eens wil versturen en open de mail met een ander programma.
De laatste generatie mailprogramma's is in staat HTML-pagina's (webpagina's) te tonen. De ontvanger ziet gekleurde letters in verschillende corpsen en fonts en ook plaatjes zijn mogelijk. De lol lijkt er de laatste tijd wat van af te gaan, omdat het ophalen van de vele illustraties lang duurt en een open verbinding met het net vereist.
Als je veel gebruikmaakt van mailinglijsten, zoek dan uit hoe de HTML-Codering van je e-mailprogramma uitgezet kan worden. Deze staat bij Outlook bijvoorbeeld standaard aan, maar veel gebruikers stellen deze verfraaiing niet op prijs omdat hun mailprogramma deze codering niet ondersteunt.
Bezorgproblemen
Het zenden en ontvangen van e-mail is meestal een probleemloze zaak. Afgezien van een enkele hapering brengt het voor de meeste privé-gebruikers weinig zorgen met zich mee. Elektronische post komt vrijwel altijd aan, en mochten er problemen zijn, dan komt het mailtje voorzien van een rapportje met een omschrijving van de bezorgproblemen retour. Dit kan soms enkele dagen later zijn, maar meestal is het sneller. Het dieventaaltje van het bezorgrapport ziet er op het eerste gezicht afschrikwekkend uit, maar bij bestudering zal blijken dat er wel degelijk nuttige opmerkingen in staan.
Bezorgproblemen kunnen veroorzaakt worden door een verkeerde of niet (meer) bestaande gebruikersnaam, typefouten in gebruikers- of domeinnaam of mailserver die (tijdelijk) niet meer beschikbaar is. je mailtje komt dan automatisch terug, met als afzender: MAILEB-DAEMON@.... Mail Administrator@.... System Administrator@... of Postmaster@...
Subjectlonderwerp: Betekent: Actie:
User unknown of Onbekende geadresseerde, maar de Controleer de naam.
Let op hoofdletters, Undeliverable domeinnaam klopt punten en onbedoelde spaties
Host unknown of Onbekende domeinnaam (rechts van Controleer de domeinnaam. Let op
Undeliverable het @-teken hoofdletters, punten en onbedoelde spaties
Warning: Timeout Waarschuwing. De mailserver van de Afwachten of de volgende mededeling volgt gebruiker is (tijdelijk?) buiten bedrijf
Beveiligingsproblemen
Beveiliging van de inhoud van berichten speelt bij e-mail geen grote rol. Voor sommige journalisten of onderzoekers kan de gedachte dat mail geen beveiligd transportmiddel is, benauwend zijn. Al te vertrouwelijke berichten kunnen niet zonder meer worden verstuurd. Globaal kan worden gesteld dat je via mail niets schrijft wat je op de achterkant van een ansichtkaart niet zou schrijven.
Er zijn een aantal beveiligingsproblemen met mail, maar vaak wordt vergeten dat veel e-mailberichten op redacties en in kantoren eenvoudigweg te lezen zijn door de computer aan te zetten en het mailprogramma te starten. Spammail, malware, trojans kunnen via email worden meegezonden. Het bewaren van vertrouwelijke mail op een andere plek dan de harde schijf van de pc is dan ook een eerste stap. Ook kan de gebruiker ervoor zorgen dat de informatie voor onbevoegden onleesbaar is gemaakt.
De vier intrinsieke veiligheidsproblemen met e-mail zijn:
· Mail is `af te luisteren'. E-mail wordt via tussenstations vervoerd. Op deze plaatsen zijn boodschappen in principe te lezen, maar ook tijdens de verzending in netwerken kunnen de pakketjes waaruit mail bestaat worden afgetapt zonder dat de gebruiker dat merkt. Providers hanteren een 'briefgeheim' voor e-mail, maar garanties geeft niemand.
· Elektronische mededelingen kunnen worden gewijzigd. Is de ontvangen boodschap dezelfde als de afzender heeft verzonden, of is er iets aan veranderd?
· Identiteit is eenvoudig te vervalsen. Is de mail inderdaad afkomstig van degene die hem zegt te hebben verzonden, of lijkt dat maar zo?
· De afzender kan ontkennen ooit iets te hebben verstuurd. Het valt niet te bewijzen of iemand een mailtje (een bestelling bijvoorbeeld) daadwerkelijk zelf heeft verzonden.
Encryptie
Hoewel er nog geen standaard is voor de versleuteling ('encryptie') van e-mail zijn er wel enkele oplossingen. Bekend is het programma PGP (Pretty Good Privacy). Het biedt een oplossing voor een aantal genoemde problemen. PGP werkt met twee sleutels: een voor degene die de mail ontvangt (secret key), de ander is openbaar (public key) en kan op de homepage van de eigenaar staan. Iemand die bijvoorbeeld aan een journalist vertrouwelijke informatie wil versturen, versleutelt het bericht met de public key, de journalist kan het mailtje ontsleutelen met de secret key. Andersom kan de journalist zijn 'digitale handtekening' versleutelen met de secret key, de ontvanger kan 'm weer leesbaar maken met de openbaar verkrijgbare sleutel. De werkwijze is ondanks enkele handige programmaatjes nog echt iets voor liefhebbers. Voordeel is dat iedereen de sleutel gratis kan gebruiken. Nadeel van PGP is dat de identiteit van degene die een versleutelde boodschap verstuurt nog niet vaststaat.
Iets minder omslachtig is KeyMail, een recente dienst van PTT Post. Deze methode gaat uit van een combinatie van 'trusted third party' en encryptie. Gebruikers kopen een zogenoemd 'digitaal paspoort'. Dit certificaat wordt afgegeven door PTT Post, de derde partij, aan personen waarvan vooraf enkele zakelijke en persoonlijke gegevens zijn gecontroleerd. De mail die tussen twee certificaathouders wordt verstuurd, kan vervolgens tijdens het transport onleesbaar worden gemaakt, beveiligd tegen wijzigingen, en worden voorzien van een digitale handtekening. Voordeel is de gebruiksvriendelijke manier van werken en het feit dat de identiteit van de deelnemers bekend is. Nadeel is dat zowel ontvanger als (eenmalige) verzender een abonnement moeten hebben.
Links
De Nederlandse PGP-FAQ: http: //www.uk.pgp.net/pgpnet/pgp-faq-nl Phil Zimmerman, de uitvinder van PGP: http: / /www. pgp . com Homepage van het internationale PGP-project: http: / /www. pgpi . org KeyMail van PTT Post: http : //www.keymai l. nl
Wettelijke status
Elektronische post heeft in Nederland nog een betrekkelijk maagdelijke juridische status. In het wetsvoorstel Computercriminaliteit ii dat medio 2000 nog bij de Tweede Kamer in behandeling was, zijn enkele bepalingen opgenomen over e-mail. In de voorgestelde wet is bepaald dat voor e-mail die is opgeslagen in een mailbox van een gebruiker voortaan ook het briefgeheim zal gelden. Providers plegen `computervredebreuk' wanneer ze zonder gerechtelijk bevel elektronische berichten inzien. Tijdens het transport van de berichten gelden dezelfde regels die ook van toepassing zijn op het aftappen van telefoongesprekken en faxberichten.
Wat zegt een e-mailadres?
Een e-mailadres vertelt net zo veel over een persoon als een visitekaartje. En evenals een visitekaartje kan een mailadres nooit fungeren als ultieme identificatie.
Van T .Stielstra@vo l kskrant. ni kun je aannemen dat de persoon werkzaam is bij de Volkskrant. Of dat bij de redactie is of bij de postkamer, is zo niet te zeggen. Het wordt oppassen wanneer ene T. stiel straghotmai 1. com beweert van de Volkskrant te zijn. Het kán natuurlijk, maar dan ligt het voor de hand dat het zijn privé-mailadres is. Hotmail.com van Microsoft is een van de verschaffers van gratis e-mailadressen. Helaas is veel van de commerciële mail (junkmail of spara) afkomstig van dit soort adressen, zodat deze domeinen ondanks een gedegen anti-spambeleid zich een slechte naam hebben verworven op het net. Dit maakt dat sommige ontvangers mail met dergelijke domeinnamen ongelezen naar de digitale prullenbak verwijzen. Een sollicitatiebrief of een zakelijk voorstel afkomstig van zo'n gratis adres ziet er direct wat flodderig uit.
Sommige adressen van mailbedrijven zien er echter tamelijk serieus uit. Zelf gebruik ik het adres stiels tra@j ournal is t. com. Serieus genoeg voor dagelijks gebruik, maar voor ingewijden te herkennen als een niet-zakelijk of privé-adres. Amerikaanse firma's als Mailbank.com en Nameplanet.com bezitten honderden domeinnamen (familienamen, zakelijke en grappig bedoelde namen) die tegen enkele dollars per jaar ter beschikking staan van eenieder die een ander, tweede of zelfs derde e-mailadres wil hebben. Daar is natuurlijk niets op tegen; iedereen is vrij om zijn of haar eigen visitekaartje te kiezen, maar laat je niet foppen door een mailadres.
je kunt iets te weten komen over het adres door:
· op het web te zoeken naar een website: tik http: / lwww. vóór de domeinnaam (bijvoorbeeld: http: //www. f reema i l. nl);
· de eigenaar van de naam te achterhalen via de organisaties die verantwoordelijk zijn voor het verschaffen van domeinnamen;
· met Usenet-zoekrobots (www. dej a. com) naar andere adressen uit hetzelfde domein te zoeken;
· desnoods de (vaak drukbezette) postmaster@... om informatie of hulp te vragen.
(Zie verder p. zg en 6o voor het zoeken naar e-mailadressen.)
Een e-mailadres kan er ook uitzien als: T . Stiels tra@volkskrant. demon. nl.
Dit adres hoort niet tot het domein van de Volkskrant. De vermelding volkskrant wordt hier gebruikt als subdomein van demon.nl, een internetprovider die tegen betaling subdomeinen verstrekt. je komt dus iets te weten over het domein door in je webbrowser www. demon. nl in te tikken.
Netiquette
De meesten van ons hebben het omgaan met e-mail niet van huis uit meegekregen. Telefoneren wel, dat hoort bij de opvoeding. Zo zal het komende generaties ook vergaan met e-mail. Voor 2oo5 krijgen alle leerlingen in het basisonderwijs een e-mailadres. Maar voor degenen die de elektronische mores niet met de paplepel ingegoten hebben gekregen, kan het geen kwaad iets te weten over de gedragsregels bij het converseren via elektronische post. Netiquette worden deze regels genoemd, ofwel: netwerketiquette. De belangrijkste zijn:
· Houd voor ogen dat je met mensen communiceert, niet met computers. Achter ieder beeldscherm zitten mensen die mogelijk in een andere cultuur of omgeving zijn opgegroeid en daardoor niet dezelfde waarden en normen hanteren als jijzelf.
· Houd je bericht kort, kopieer bij beantwoording geen ellenlange gedeelten uit het oorspronkelijke bericht, maar beperk je tot de relevante gedeelten.
Gebruik geen humor of ironie, en zeker niet tegenover vreemden. Humor komt slecht over in korte, geschreven teksten.
Gebruik desnoods zogenoemde emoticons, maar beperk je hierin, want overdaad schaadt ook hier. Voldoende om enige non-verbale emotie uit te drukken zijn: blij, niet zo blij, knipoog etc…
· Gebruik geen zinnen of woorden in hoofdletters; DIT BETEKENT SCHREEUWEN.
· Stuur grote attachments niet ongevraagd mee. Alles groter dan 5 mb. is te veel.
Kettingbrieven en viruswaarschuwingen
Waarschuwingen tegen virussen zijn in minstens 99% van de gevallen onzin (een hoax) en veroorzaken meer
ongerief dan de virussen waar ze op attenderen. Stuur ze nooit ongecontroleerd door. Er zijn verhalen
bekend van netwerken die overbelast raakten door gebruikers die en masse waarschuwingen tegen
virussen aan elkaar gingen doorsturen. Voor bedrijven moet de regel gelden dat waarschuwingen alleen
aan het systeembeheer mogen worden doorgestuurd, niet aan eindgebruikers.
Van nepwaarschuwingen en echte virussen worden uitstekende overzichten bijgehouden.
· Computer Incident Advisory Capability (bij het Amerikaanse ministerie van
Energiezaken):http://ciac.1Inl.gov/ciac/CIACHoaxes.html
· Data Fellows. Volgens het bedrijf zelf 'dé industriestandaard' op het gebied
van virus hoaxes: http: //www. Europe .Datafellows. com/news /hoax . htm
Het maken en versturen van e-mailvirussen is een populaire bezigheid gebleken. Virussen als Prettypark of
Southpark, Melissa en Iloveyou slaagden er telkens in om computers te vernielen en hele bedrijfsnetwerken
in het ongerede te brengen. Dat is ook lastig tegen te gaan want een beetje slim virus maakt gebruik van
het mail-adresboek van het slachtoffer om zo zichzelf te verspreiden.
Voor degenen die een ander e-mailprogramma hebben dan Outlook of Outlook Expres kan het openen en
lezen van mail geen kwaad. Wat wel kwaad kan is het openen van attachments met bepaalde bestandsnamen.
Het kunnen programmaatjes zijn (.bat, .com, .exe, .vbs) die de computer te lijf gaan, of documenten
voor Word (.doc, .dot) of Excel (.xls, .xlm) waarin zogenaamde macrovirussen verborgen zitten. Ken je de afzender
niet, of twijfel je door het vreemde (Engelstalige) briefje dat een bekende je stuurt, blijf dan van het aanhangsel af. Vraag bij de afzender om opheldering of controleer op onderwerp (subject) of bestandsnaam bij een
van de onderstaande adressen. Bezitters van Outlook versies 4 en 5 doen er goed aan te controleren of de optie
Actieve Scripting (Active Scripting) uitgeschakeld is. De mogelijkheid is zelden ergens goed voor, maar
virusmakers maken er graag gebruik van. Alleen voor deze programma's geldt dat het ophalen van een
mailtje genoeg kan zijn voor een virusaanval.
Virussen, Spam, malware, spyware, adware, etc… controleren:
· www.sisnet.nl , een bedrijf dat onder meer anti-virussoftware maakt:
http://www.sisnet.nl
· Overzichtelijke lijsten met bekende virussen (iedere maand een Top-io) én hoaxen:
www.sophos.com/virusinfo,
Interviewen per e-mail
Elektronische post is vooral geschikt voor interviews over zaken, feiten, omstandigheden. Voor het schrijven
van een lang, menselijk interview lijkt het medium niet geschapen. Mensen uiten zich in geschreven communicatie
nu eenmaal gepolijster dan voor een interview goed is. Bovendien geef je door het opsturen van je vragenlijstje
al direct je strategie uit handen. Snel een vraag ertussen moffelen, doorvragen of een andere volgorde hanteren zoals
'in real life' kan, is er niet bij.
Citaties uit e-mail
E-mail is geen openbaar toegankelijke bron zoals het web of nieuwsgroepen. journalisten hanteren voor
citaten uit e-mail in de praktijk dezelfde regels als bij het citeren uit een telefoongesprek of een
briefwisseling: de afzender moet toestemming hebben gegeven om zijn woorden te 'quoten'.
Dit gebeurt bij een telefoongesprek meestal impliciet wanneer je jezelf bekend maakt als journalist,
maar bij het ontbreken van een directe dialoog (zoals bij e-mail of bij een geschreven uitwisseling via brief of fax)
is het van belang ook expliciet toestemming voor publicatie te verlangen. Wanneer je iemand via e-mail
interviewt of wanneer een lezer een 'ingezonden brief via e-mail stuurt, is dat natuurlijk niet nodig.
Ongevraagd citeren uit persoonlijke e-mail is net zo onbeleefd als quoten uit iemands persoonlijke
briefwisseling. Natuurlijk kunnen er grote maatschappelijke belangen mee zijn gediend, en dan is er
uiteindelijk een rechter om achteraf over die eventuele inbreuk op de privacy te oordelen.
Verdienen e-mailinterviews een aparte status? Heeft het zin om te schrijven `...beweerde journalist James
Fallows in een e-mail-interview...'? Meestal niet. De meeste dagelijkse interviewtjes in een krant worden
telefonisch afgenomen en dat wordt de lezer ook niet (meer) verteld. Tenzij het relevant is natuurlijk.
Wie avonturier Ronald Naar op Antarctica citeert, meldt en passant ook dat hij hem 'per satelliettelefoon'
spreekt, of hem via e-mail vragen kon stellen.
De e-mail de baas blijven
Voor eigenaren van websites is veel lezerspost een teken van een betrokken en geïnteresseerde groep lezers.
Het biedt inzicht in de wensen en verlangens van je publiek. Maar al te veel respons kan evengoed een
probleem worden. Vooral omdat de afzenders á la minute een antwoord wensen. De hoeveelheid mail
kan sterk uiteenlopen. De website van de Volkskrant krijgt momenteel wekelijks zo'n 25o reacties. Dat betekent
per dag een uurtje werk. Maar een site als The Electronic Telegraph (http://www.telegraph.co.uk) krijgt
honderden mailtjes per dag, en dat betekent niet alleen veel werk, maar het is ook een fikse post op de begroting.
Er zijn verschillende strategieën om overzicht te houden op de berg e-mail die organisaties, redacties of
individuele redacteuren ontvangen.
Voorkom mail
De belangrijkste regel is: voorkom mail. Je kunt je e-mailadres natuurlijk verstoppen, maar daarmee
mis je een belangrijke en goedkope bron van informatie over je product. Effectiever is het om vragen te
voorkomen. Bijvoorbeeld door het bouwen van een heldere site met een helpfunctie en een index.
Verschaf bij nieuwe onderdelen direct vanaf het begin een toelichting en beantwoord frequent gestelde
vragen in een zogenoemde FAQ-lijst (Frequently Asked Questions). Verwijs lezers regelmatig naar deze lijst.
Bij gedrukte uitgaven of een
televisieprogramma kan het handig zijn om te verwijzen naar een website met de antwoorden op veelgestelde vragen.
Minstens zo belangrijk is het om te reageren op wensen en verlangens van lezers. Komen er opvallend vaak vragen
over een bepaalde rubriek, het archief of de manier om een abonnement te nemen, zorg er dan voor dat die
onderdelen duidelijker worden. Registreer zulke verzoeken en opmerkingen.
Voorkom junk-mail
Het net wordt sinds een aantal jaren geteisterd door ongevraagde reclamemail ofwel `spara'. Naar schatting 20%
van de mail bestaat al uit ongevraagde commerciële post. Vroeg of laat zal een netgebruiker tot zijn of haar verbazing
een uitnodiging van een sekssite ontvangen of worden opgescheept met het aanbod aan Poolse of Russische bruiden.
De Amerikaanse Federal Trade Commission heeft na een onderzoek van een kwart miljoen spammailtjes in juli 1998 een
Dirty Dozen opgesteld: de twaalf meest voorkomende typen ongevraagde mail. De populairste zijn: snel rijk worden
tegen een geringe investering, de ouderwetse kettingbrief in een elektronisch jasje, lucratief thuiswerk en miraculeuze diëten.
De drie meest voorkomende manieren waarop `sparomers' aan een mailadres komen:
· automatisch verzamelen van mailadressen die op homepages of websites staan;
· vergaren van adressen in nieuwsgroepen;
· verzamelen van e-mailadressen via formulieren (bijvoorbeeld bij het downloaden van demonstratieversies
van softwarepakketten).
Een manier om het automatisch roven van een adres uit nieuwsgroepen of een website tegen te gaan, is het
verminken ervan, zoals: internet@volkskrant*haal dit weg* . ni. Voor insiders is dat nog wel te volgen,
maar het werpt voor veel gebruikers een grote drempel op. Bovendien is het waarschijnlijk dat de zoek- en
filterroutines van adres-rovers dit soort trucs steeds weer weten te ondervangen.
Beheers de mail
Blijft de stroom e-mail toch ontembaar binnenstromen, doe dan het volgende:
Hanteer verschillende e-mailadressen voor de verschillende functies binnen een site of organisatie. Bij krant hebben
niet alleen alle deelredacties een eigen e-mailadres, ook een aantal rubrieken en zelfs columns hebben eigen adressen.
· Houd privé-conversaties gescheiden van zakelijke mail. Dit kan ook door verschillende adressen te gebruiken. Neem een gratis adres bij een gratis internetprovider of een van de vele e-mailfirma's.
· Maak gebruik van een e-mailprogramma dat kan filteren. Inkomende mail wordt dan automatisch gesorteerd op onderwerp, afzender of woorden uit de inhoud. Een voorbeeld is Eudora Pro waarmee filteren een fluitje van een cent is. Mailinglijsten belanden in een eigen bakje, notoire sparomers en querulanten verdwijnen nog vóór lezing in de prullenmand.
· Probeer alle mail te beantwoorden, desnoods met een enkel regeltje. Wanneer lezers geen antwoord of reactie krijgen, proberen ze het nogmaals. Zo verdubbelt het aantal eenvoudig te beantwoorden verzoeken of vragen. Eenregelige antwoorden zijn in een e-mailwisseling volkomen geaccepteerd. Een tijdbesparende tip uit de gewone kantoorpraktijk: gebruik bij het beantwoorden standaardbriefjes.
· Reageer nooit op spam door de mail terug te sturen of gebruik te maken van de 'unsubscribe'~opties; de verzender weet zo dat je e-mailadres nog geldig is, en dat maakt het een waardevol object voor nog meer reclamemail.
· Reageer wel op ongevraagde commerciële mail door de organisatie van de afzender om maatregelen te verzoeken. Veel providers hebben een anti-spambeleid en een aanmeldadres voor overtreders. Soms is dat abuse@..., maar de postmaster@ ... kan je er ook mee lastigvallen.
· Meld je aan bij sites als Junk Mail Junction. Deze site belooft je adres op 'laat me met rust'-lijsten te zetten die geraadpleegd zouden worden door de grootste bulkmailers. Verwacht er geen wonderen van. (Junk Mail Junction:
http://www.concentric.net/-clicknow/junkmailjunction.shtml).
In Nederland biedt uitgever VNU (www.yesorno.ni) de mogelijkheid aan te geven alleen gerichte of juist helemaal geen commerciële e-mail te ontvangen. Slechts een zeer klein deel van de spam-verzenders houdt zich aan dit protocol, maar het kan helpen.
Meer informatie:
· Een van de meest uitgebreide pagina's over spam: uitleg, herkomst en wat er technisch tegen te doen is:
http://www.mindworkshop.com/alchemy/nospam.html
· The European Coalition Against Unsolicited Commercial Email:
http://www.euro.cauce.org/en/index.html Voorkom onbereikbaarheid
Er is nog een andere manier om bedolven te raken in de mail. Daar kwam bijvoorbeeld een VVD Tweede-Kamerlid achter toen hij zich begin zomer in Het Parool keerde tegen onbeperkte anonimiteit op internet. In een opiniërend artikel zette hij zich af tegen de plannen van internetprovider Xs4all om volledig anoniem surfen en mailen mogelijk te maken. De ICT-specialist van de fractie die met een eigen website een grote bekendheid geniet kreeg zo'n berg hatemail over zich heen, dat zijn mailbox dagenlang onbereikbaar werd. Mocht je e-mailadres op een of andere manier wijd en zijd bekend worden gemaakt, dan is het verstandig om privé- en zakelijke mail af te handelen via verschillende accounts. Ook is het handig om een zakelijk reserveadres bij de hand te hebben.
Praktische tips voor e-mailgebruik
· Controleer of de afzender (sender) in het mailprogramma goed is ingesteld, anders kan niemand je antwoorden. Verstuur daarom na het instellen of het wijzigen van je mailprogramma eerst een bericht aan jezelf en beantwoord (reply) dat. Als alles goed aankomt, klopt de configuratie.
· Koppel de attachment aan een nieuw bericht voordat je de tekst gaat schrijven.
· Gebruik attachments voor tekst- of spreadsheetdocumenten spaarzaam en het liefst alleen als je zeker weet dat de geadresseerde ook over dezelfde tekstverwerker beschikt. Niets is bijvoorbeeld zo ergerlijk als een attachment in Word 98 terwijl je zelf maar over 6.o beschikt. Wanneer je over een erg nieuwe versie van een programma beschikt, kan het geen kwaad om het bestand weg te schrijven in een lagere versie.
· Gebruik alleen adreslijsten met adressen van mensen die om toezending hebben gevraagd. Ongevraagde bulkmail kan worden bestraft met toezending van mailbommen (oncontroleerbaar grote bestanden of honderden mailtjes per uur), of uitsluiting door de provider die zijn mailserver op hol ziet slaan.
· Een aantal manieren om achter e-mailadressen te komen:
— zoeken op het web via zoekrobots (google.nl) of via zoekdiensten als Deja.com in nieuwsgroepen;
— zoeken op de website van de betreffende organisatie of het bedrijf-,
— beredeneerd gokken: zoek naar eventuele systematiek waarmee de e-mail-adressen binnen hetzelfde domein zijn samengesteld: directie@verkade.nl,C.Boonstra@philips.com;
— er zijn vele verzamelingen met e-mailadressen, maar een compleet 'telefoonboek' bestaat niet. Zie p. voor adressen van zoekmachines die gespecialiseerd zijn in e-mailadressen;
— opbellen of faxen naar het bedrijf of de instelling.
· De optie cc (carbon copy of copie conform) is bedoeld om hetzelfde bericht aan verschillende mensen te sturen. Nadeel van deze methode is dat iedere geadresseerde kan zien wie er ook op de lijst staan. Voor mail aan drie vrienden of vijf collega's is dat geen ramp, maar je ontmaskert jezelf als beginner door je hele perslijst met tientallen adressen achter cc te plakken. Het is onbeleefd en storend voor de geadresseerde die eerst door schermen vol mailadressen moet klikken voor hij aan de werkelijke boodschap toekomt. Gebruik liever de mogelijkheden van de optie BCC (zie hieronder).
Discussielijsten
Praktische tips voor persberichten via e-mail.
· Voor het versturen van berichten aan ontvangers die elkaar niet kennen, zoals op een perslijst bijvoorbeeld, hebben mailprogramma's de optie BCC (blind carbon copy). Stuur daarbij een mailtje aan jezelf, en zet achter Bcc de hele trits andere adressen. Deze blijven verborgen voor de geadresseerden. Wie nog grotere lijsten te versturen heeft, is toe aan een professionele aanpak met een speciaal daarvoor ingerichte mailserver.
· Stuur geen attachments. Gewone simpele mail volstaat. Plaatjes, tekstdocumenten in allerlei soorten en maten, ingepakte presentatiebestanden: de meeste grote nieuwsorganisaties hebben er een broertje dood aan omdat al die formaten met bijbehorende software uitgepakt moeten worden. Reken er niet op dat iedereen de laatste versie van jouw favoriete tekstverwerker heeft.
· Houd het kort, vermeld een URL voor eventuele plaatjes, en laat de journalist weten waar je te vinden bent voor meer informatie. Niet alleen per e-mail, maar vooral ook per telefoon, fax of wat nog meer voorhanden is.
Zorg dat je perslijst geen dubbele adressen bevat en geef een duidelijk onderwerp. Zeg direct waar het bericht over gaat, of probeer nieuwsgierigheid op te wekken. Wie alleen het woord 'Persbericht' als onderwerp gebruikt, loopt het risico direct in de prullenbak te belanden.
Terug naar Homepage